Blessun Baldur Trygg Vinur

Blessun Baldur geboren op 12-10-2018
Blessun Baldur gestorven op 18-12-2018
IMG_8948
Iedereen die ons de afgelopen 9.5 week gevolgd heeft weet dat wij een prachtig divers nestje ijsco-puppenduppen hadden en dat wij een heel klein maar dapper ventje hadden, genaamd Blessun Baldur! Hij werd geboren met maar 126gram, extreem klein, hij paste makkelijk op mijn hand. We lieten de dag na de bevalling om mijn obzekerheid weg te nemen en vertrouwen te krijgen ons nestje door de dierenarts bekijken, hij vond het nest er super uit zien… en al was Baldur klein, hij zag er goed uit, geen open gehemelte, een stralend vachtje, een rond en gevuld buikje (teken dat hij goed dronk). De eerste week was heftig en ik heb hem letterlijk op mijn hand gedragen, Yndi en zijn broertjes en zusje accepteerde hem, ik legde hem wat vaker aan maar heb hem niet bijgevoed. Na een week begon hij langzaam aan te komen, enkele grammetjes per dag maar een heel goed teken. We hebben hem omringd met liefde en hij gaf die liefde ook aan ons, hij was bijzonder, hij was dapper en een echte vechter, stond zijn mannetje, zonder vervelend gedrag te vertonen. Het verschil was groot met de andere puppen, maar zo stoer als hij was deed hij niet onder. Bij week 4 wanneer wij begonnen met vers vlees (waar hij de eerste dagen goed en graag van at, maar zijn buikje het nog niet aankon) kreeg hij een dipje, hij viel niet af maar kwam ook niet aan, we hebben besloten het vers vlees voor hem maar te compenseren met de powermelk van Yndi tot hij er klaar voor was en dat was een week later het geval. Hij proefde en is niet meer gestopt met eten en begon aan een groeispurt, daar waar hij maar een paar honderd gram per week aankwam kwam hij wekelijks 500/600gram aan, apetrots, op eigen kracht, een ongelooflijke wilskracht, levenslust!
Op week 6 gingen we voor de inenting naar de dierenarts, alle puppen waren gezond, alleen ons kleine ventje liep nog wat achter, zijn balletjes waren nog niet ingedaald én er werd een lichte hartruis geconstateerd, volgens de dierenarts niks zorgelijks, maar wel iets om bij de tweede enting nog even extra naar te laten kijken. Omdat Baldur wat achter liep en ik hem stiekem ook wel heel graag nog een extra weekje langer bij me wilde houden, besloten wij hem te houden tot 9weken en zelf als fokker en eigenaren met 9weken naar de dierenarts te gaan voor de tweede inenting. Ook daar liep alles weer anders als verwacht en gehoopt, ze hadden de afspraak niet in hun systeem staan dus werden wij er met vijf puppen tussen gepropt, wat resulteerde in frustraties van de dierenarts en die dat botvierde op onze puppen, vooral Baldur pakte hij hardhandig aan, waarop ik op de grens met een zeer serieus gezicht vriendelijk verzocht heb hem los te laten. Hij bood zijn excuses aan, maar toch, het kwaad was als geschied, ons dapper ventje gilde zo hard dat de puppen in de wachtkamer luidkeels mee blafte en piepte. De dierenarts zal wel gedacht hebben dat hij zich aanstelde en ik weet dat die ijsco puppen daar goed in zijn, maar Baldur niet, die is juist heel stabiel, maar de dierenarts deed hem pijn. Maar buiten dat vroeg ik hem extra goed naar het hartje te luisteren. De dierenarts constateerde dat het hartruisje nog niet weg was (wat wel had gekunt want ze kunnen er overheen groeien en aangezien hij wat achter liep hadden we daar ook wel vertriuwen in, we zijn naar zijn toekomstige eigenaren altijd heel open en eerlijk in geweest, maar zij zouden hoe dan ook hem een gouden mandje geven, ongeacht of hij een aandoening had of wat dan ook, zo lang hij maar een pijnvrij en onbezorgd gelukkig leventje kon lijden. De dierenarts adviseerde ons elders een hartecho te laten maken om een beter beeld te krijgen of het om een licht ruisje (waar ze ook heel oud mee kunnen worden zonder problemen) of dat het toch ernstig was. Ik heb de toekomstige baasjes van Baldur gebeld en overlegd, we besloten samen te gaan. De afspraak stond gisterenochtend om 09.45uur gepland, we reden er samen naartoe. Een praktijk waar ik nog niet eerder geweest ben, naar het voelde meteen heel erg goed. De dierenarts nam ons mee, hij legde alles rustig uit en nam uitgebreid de tijd om Baldur te onderzoeken. Hij begon met het luisteren naar het hartje. Hij vertelde meteen eerlijk dat het niet goed klonk en we ons op het ergste moesten voorbereiden. Vervolgens is er een zeer uitgebreide hartecho gemaakt, maar liefst 45minuten heeft de arts zijn hartje bekeken. Na afloop maakte hij een uitdraai van de echofotos en nam ons mee de spreekkamer in. Hij pakte er een kunsthart bij om ons uit te leggen wat er gaande was. Baldur had een zeer ernstige hartafwijking, details zijn hier niet belangrijk, zijn levensverwachting was enkele maanden, maar zijn hartslag was nu al zo hoog dat het zeer risicovol was en de kans groot was dat hij in een zeer korte tijd klachten zou krijgen als benauwdheid en daarnaast bestond de kans dat hij zomaar om kon vallen. Medicijnen zouden niet helpen en een operatie was geen optie, te risicovol en gewoonweg niet mogelijk, we hadden maar een optie en dat is hem zo snel mogelijk te laten gaan, hem het lijden besparen.
We hebben Baldur meegenomen, een nachtmerrie van een dag voor ons allemaal, want hij mocht dan wel anders zijn als de rest, aan de buitenkant zag je het niet en dat maakt het zo moeilijk.
Ik heb veel belletjes gepleegd, veel advies gevraagd, naar bevestiging gezocht en toen mijn vertrouwde dierenarts het dossier inlas en contact heeft gehad met de desbetreffende kliniek kwam de de bevestiging, er was geen keuze, de enige juiste keuze was hem in te laten slapen.
Ik maakte met heel veel pijn en verdriet de afspraak voor vandaag 14.00uur. Daarvoor heb ik Baldur nog alles gegeven wat ik kon, liefde, aandacht, spelen, knuffelen, de ballenbak met koekjes waar hij gek op was en als afsluiter zijn we met Bibi en Baldur naar Bussloo geweest, waar hij heerlijk onbezorgd gerend, gespeeld en gestoeid heeft.
Maar man man man, wat een naar gevoel, om de beslissing te nemen over zo’n jong levenslustig diertje! Ik wist dat het moest en dat het niet anders kon, maar wat een pijn en verdriet om DAT mannetje, ons kleine ventje, die een speciaal plekje in mijn hart heeft vanaf de eerste seconde, te moeten laten gaan. Ik heb of had een speciale band met hem! En hij blijft voor altijd in mijn hart en in mijn herinnering en ik zal hem voor altijd bij me dragen! Ik ga hem vreselijk missen en wat gunde ik hem alle geluk bij zijn zeer liefdevolle zorgzame baasjes, maar het mocht niet zo zijn.
Rond de klok van 15.00uur is hij in slaap gebracht en is hij daarna in mijn armen, want dat verdiende hij, gestorven! 😥💙🐾🍀
Rust zacht mijn allerliefste, meest bijzondere, knappe, dappere ventje! Ik zal je nooit vergeten! Nooit! Wat jij mij gaf, wat jij mij leerde, dankjewel mijn lieve schat, ik ben dankbaar dat ik jouw baasje mocht zijn en ik heb je alle liefde gegeven die jij verdiende! Het was kort maar zeer liefdevol! 💙

IMG_8938

IMG_8926 IMG_8911 IMG_8901