De dekking!

Yndíslegur fra Isafold X Isdalur’s Högni

Dinsdag 12 Januari,
We wachten al een aantal maanden op de loopsheid van Yndí. Het is en blijft een IJslander en dus een “eigenwijslander” en dus liet mevrouw lekker op zich wachten. Maar dinsdag 12 Januari zag ik verandering, haar gedrag veranderde, ze werd slomer en begon meer te likken.
Woensdag 13 Januari,
Mevrouw is constant aan het likken, maar loops was ze nog niet. Deze avond zei ik “morgen is ze loops”.
Donderdag 14 Januari,
Meteen maar naar Dierenkliniek Sleeuwijk gebeld om een afspraak te maken voor de eerste progesterontest. En ja hoor, de loopsheid heeft doorgezet en is een feit, de eerste druppels zijn gevonden.
Dinsdag 19 Januari,
Vroeg in de ochtend op naar Sleeuwijk voor de eerste progesterontest. Erg spannend allemaal, want het is voor zowel Yndí als voor ons de eerste keer. Het prikken ging zonder kik! Het inwendige onderzoek om te kijken of alles “normaal” is en om te kijken of een natuurlijke dekking mogelijk zou zijn vond ze wat minder. Dit blijkt normaal te zijn in het vroege stadium van de loopsheid. Een uur later kregen we de waarde, 0.6 erg laag en dus nog niks aan de hand. Advies om zaterdagochtend terug te komen.
Zaterdag 23 Januari,
Voor ik naar mijn werk moest samen met Wes en Yndí op naar Sleeuwijk voor de tweede progesterontest. Ook deze keer geen kick bij het prikken en ook het inwendige onderzoek werd al meer getolereerd. We begonnen het steeds spannender te vinden, hoe hard zou de waarde zijn gestegen?!? Maar ook vandaag nog niks aan de hand met een waarde van 2.8. Wel met het advies om over twee dagen terug te komen.
Maandag 25 Januari,
Na mijn werk direct door naar Sleeuwijk. Dit keer erg spannend, mijn gevoel zei dat we bij de derde keer zouden horen dat en wanneer ze dekrijp zou zijn. En ja hoor, onderweg naar huis kregen we HET telefoontje, waarde 8.7 met het advies om haar de volgende dag te laten dekken. En dus op naar huis om alles te regelen, spullen te pakken en de eigenaar van de reu op de hoogte te brengen dat we eraan komen.

Dinsdag 26 Januari,
06.00uur Raena onze andere hond werd opgehaald door mijn schoonmoeder, zij mocht een nachtje gaan logeren en heus geloof me, ik heb een traantje weggepikt en haar een hele dikke knuffel gegeven, want een beetje vreemd voelde het wel.
07.00uur Samen met mijn man Wes en mijn vader (die 30jaar als hobby gefokt heeft met Duitse Herders) en natuurlijk met Yndí op naar Schömberg-Duitsland! Wat waren we met zijn alle zenuwachtig, een rit van 5uur voor de boeg en geen idee hoe het allemaal zou lopen. Yndí lag lekker bij mij op schoot in de auto. We zijn een paar keer gestopt om te drinken, te plassen en onze beentjes te strekken. Nog maar één uur te gaan, Carla de eigenaresse van Högni gebeld dat we eraan kwamen.
12.45u aangekomen op bestemming. De voordeur ging open, maar Högni was haast niet te houden, bijna vrijwel meteen doorgelopen naar de tuin. Högni was zo enthousiast dat Yndí hem eerst even behoorlijk afgekat heeft, wat ik overigens helemaal begrijp, na vijf uur rijden uit de auto komen niet wetende wat er komen gaat en dan bijna meteen besprongen worden. Maar… het gekat duurde enkel twee minuten, daarna was het spelen en dollen. Al snel daagde ze elkaar uit, Högni was razend op Yndí en andersom. Yndí ging er vrijwel meteen voor staan. En ja echt, ik kon het ook niet geloven, binnen een half uur was de dekking daar, de koppeling vond plaats en de dekking was geslaagd. Daarna hebben we heerlijk met zijn alle gegeten, een enorm warm onthaal, een warm welkom, een warm thuis! Daarna op naar het Hotel om te ontspannen, te dineren en te slapen.
Woensdag 27 Januari,
Voor alle zekerheid hadden we een tweede dekking afgesproken. Eerst zijn we lekker wezen wandelen in de bossen van Schömberg, wat een prachtig gebied met veel bergen en hoge bomen en veel groen.
11.00u aangekomen bij de reu voor de tweede dekking. De voordeur ging open en Högni had zijn vriendinnetje Yndí heel erg gemist. Als we niet snel door het huis naar de tuin waren gelopen had de dekking voor de deur plaatsgevonden. En ik wist niet dat het kon, maar de dekking vond nog sneller plaats als gisteren. Binnen 5minuten zaten de dame en heer gekoppeld voor 20minuten. WAUW!!! En ook nu mochten we mee lunchen. En daarna lekker op naar Nederland, want we hadden natuurlijk nog een rit van 5uur voor de boeg. Moe maar voldaan! Missie geslaagd!

Een enorm bijzondere ervaring! En dat het allemaal zo voorspoedig en snel en goed mocht gaan, wauw!

Nu duimen en wachten tot de echo kan plaatsvinden die ons verteld of Yndí drachtig zal zijn, onwijs spannend!